Codaro

Codaro to mój największy projekt i ten, który rozwijałem najdłużej. Pracowałem nad nim ponad rok, od marca 2025 do maja 2026. Założyliśmy go z Radosławem Soysalem w nocnym pociągu po finale Econverse V4 i w praktyce był to głównie projekt Radka i mój. Stał się moją pierwszą zarejestrowaną spółką z o.o., która działa do dziś.

W tym czasie Codaro zdobyło dwie nagrody na TeenCrunch, spędziło osiem miesięcy w Google for Startups Campus, zorganizowało hackathon dla około 90 osób, dwa razy zmieniło kierunek i zanotowało pierwszą sprzedaż. Był to pierwszy produkt budowany przeze mnie od samego początku, który zdobył realną trakcję.

Zaczęliśmy od problemu, który mieliśmy sami jako programiści na freelansie. Programiści często rozliczają się godzinowo, a osoba, która płaci, nie widzi na bieżąco, co faktycznie się dzieje. Zgłoszone godziny rozjeżdżają się z realną pracą, część programistów zawyża czas i żadna ze stron nie ufa w pełni drugiej.

Po pierwszym pivocie naszymi użytkownikami stali się liderzy zespołów. Gdy zespół rośnie, a narzędzia AI mnożą ilość kodu, menedżerowie tracą obraz postępów, spędzają godziny na spotkaniach statusowych i za późno odkrywają blokady i wąskie gardła.

Byłem współzałożycielem i CTO, a Radek był CEO. Ustaliliśmy taki podział, bo nie chciałem wtedy brać na siebie całej firmy, ale w praktyce moja rola wykraczała daleko poza technologię. Zarządzałem programistami, Radkiem i Dominikiem Dygą, sam pisałem dużą część kodu, przygotowałem i prezentowałem większość naszych pitch decków oraz tworzyłem treści marketingowe, w tym krótkie wideo. Latem 2025 regularnie spędzałem po 15 godzin dziennie na kodowaniu.

Współzałożycielami byli Radek, Dominik i ja. W początkowym zespole byli też Wiktor Dźwigałowski, którego poznałem razem z Radkiem na Econverse V4, oraz Jan Matecki, kolega Wiktora. Dominik jest kolegą Radka. Kacper Kamiński dołączył w trakcie akceleratora TeenCrunch, w którym jako jedyny uczestnik pracowałem jednocześnie nad dwoma projektami. Nagrody, rezydencja i hackathon to wyniki całego zespołu.

Wtyczki do VS Code i IntelliJ, które rejestrują rzeczywistą pracę przy kodzie bez przeszkadzania programiście, oraz łącza czasu rzeczywistego, które przesyłają tę aktywność do backendu i dalej do panelu na żywo.

Pipeline'y AI, które analizują zmiany w kodzie na bieżąco: zrozumiałe podsumowania wykonanej pracy, sygnały z przeglądu samego kodu oraz wczesne ostrzeżenia o blokadach, ryzykownych zmianach i wąskich gardłach.

Panel webowy dla liderów z podglądem na żywo, statystykami zespołu i alertami, a później wersja B2C wtyczki dla pojedynczych programistów, która przegląda ich kod i wskazuje wąskie gardła.

Kluczową decyzją było mierzenie pracy z poziomu edytora, a nie tablicy zadań. Zadania pokazują, co ktoś zadeklarował, a aktywność w edytorze i commity pokazują, co się naprawdę wydarzyło. Najtrudniej było sprawić, żeby to było przydatne, a nie inwigilujące, dlatego produkt podsumowuje pracę także z korzyścią dla programisty, zamiast przesyłać menedżerowi surowe dane.

Całość działała na Google Cloud Platform. Skoro produkt widzi kod źródłowy, zaufanie było wymaganiem technicznym, a nie hasłem marketingowym: dane zostawały w UE, kod klientów nigdy nie był używany do trenowania modeli, a dane były szyfrowane w przesyle i w spoczynku. Serwer MCP pozwalał zespołom podłączać własne narzędzia, a wtyczki oraz integracje z Gitem i Jirą konfigurowało się w kilka minut.

Zrobiliśmy pierwszy deck, pitchowaliśmy go na kilku wydarzeniach i zgłosiliśmy się do akceleratora TeenCrunch. Pitche i rozmowy z menedżerami i programistami ciągle kończyły się w tym samym miejscu, co doprowadziło do pierwszego pivotu we wrześniu 2025. Po nim zrobiliśmy wiele pitchy do inwestorów.

Model biznesowy to subskrypcja za stanowisko z darmowym okresem próbnym, skierowana do software house'ów, startupów i większych zespołów. Gdy sprzedaż B2B szła wolno, przetestowaliśmy ten sam produkt na pojedynczych programistach, wypromowaliśmy go i zanotowaliśmy pierwszą sprzedaż.

Demo Day TeenCrunch, 13 czerwca 2025: Nagroda Publiczności oraz, jak podała Rzeczpospolita, dostęp do Google for Startups. Tego samego dnia mTriage, mój drugi projekt w akceleratorze, zajął 1. miejsce.

Rezydencja w Google for Startups Campus w Warszawie od czerwca 2025 do lutego 2026, razem z grupą startupów wybranych do programu: coworking, szkolenia, wyjazdy integracyjne i wiele rozmów z innymi founderami.

Hackathon Codaro, 24 lutego 2026 w Campusie: 16 zespołów, około 90 uczestników i ponad 25 000 zł w nagrodach. Na agendę, gości, uczestników, finansowanie, miejsce, sponsorów, partnerów i marketing mieliśmy dokładnie miesiąc. Z tego, co wiem, byliśmy jedynym startupem z programu, który zorganizował tam własne wydarzenie. Drugi hackathon zespół zorganizował w lipcu 2026.

Pierwszy płacący użytkownik 16 marca 2026, w wersji B2C: realna trakcja produktu, który budowałem od samego początku.

Rozmowy z ludźmi, którzy mieliby płacić, okazały się ważniejsze niż to, jak dobrze budowaliśmy. Dwa pivoty w rok wydawały się wtedy powolne, ale każdy wynikał z tego, że w kółko słyszeliśmy ten sam zarzut, a drugi w końcu przyniósł sprzedaż.

Od stycznia 2026 budowałem też aplikację OpenRoad na Androida, a w maju z własnych powodów wycofałem się z Codaro, żeby się na niej skupić. Nadal jestem doradcą zespołu i dobrym przyjacielem wszystkich founderów. Radek prowadzi Codaro jako CEO z Kacprem i Janem i od tego czasu obrał nowy kierunek.