mTriage

mTriage był moim pierwszym startupem, a Econverse Cup w Poznaniu w październiku 2024 moim pierwszym wydarzeniem biznesowo-startupowym. Poznałem tam Mikołaja Mikołajczaka, który, o dziwo, okazał się być z mojego miasta, Jarocina. To on wpadł na pomysł triażu z AI na SOR-ach i zaczęliśmy go razem budować.

W grudniu 2024 doszliśmy do finału Econverse, ale go nie wygraliśmy. Chcieliśmy działać dalej i w kolejnych miesiącach pomysł zmienił się z triażu z AI w szpitalu w działające oprogramowanie dla ratowników przy zdarzeniach masowych, które w czerwcu 2025 wygrało TeenCrunch.

Pierwsza wersja była skierowana do szpitalnych oddziałów ratunkowych, gdzie pacjenci potrafią długo czekać na ocenę, jak pilny jest ich przypadek. Chcieliśmy, żeby pacjent odpowiadał na krótką ankietę na tablecie, a AI proponowało priorytet triażu.

Po pivocie naszymi użytkownikami zostały zespoły ratownictwa medycznego. Przy zdarzeniu masowym, na przykład poważnym wypadku drogowym lub tramwajowym, ratownicy zapisują każdego pacjenta na długich papierowych formularzach, ręcznie i często w rękawiczkach. Trwa to długo, trudno to odczytać i trudno przekazać kolejnemu zespołowi albo szpitalowi.

Współtworzyłem mTriage i zbudowałem oprogramowanie. Mikołaj wpadł na pierwotny pomysł. Dominik Stojczyk, ratownik medyczny, był naszym doradcą i testował aplikację.

Nagrody, spotkania i prezentacje były wspólnym wynikiem zespołu.

Pierwsza wersja, pokazana na finale Econverse, działała na tablecie w poczekalni. Pacjent opisywał problem własnymi słowami, AI generowało pytania uzupełniające z odpowiedziami do kliknięcia, a osoba prowadząca triaż dostawała podsumowanie z proponowaną kategorią do zatwierdzenia.

Aplikacja webowa dla zespołów ratowniczych. Każdego pacjenta zapisuje się w kilku krokach (obrażenia, przytomność, oddech, podane leki i dawka), a pacjenci są pogrupowani według kolorów triażu. Kierownik widzi status wszystkich zespołów i może skierować pacjenta do wybranego szpitala.

Zamiast odręcznej karty aplikacja generuje czytelną kartę zlecenia wyjazdu do wydruku, zgodną ze strukturą standardowego formularza.

Pierwszy prototyp, ankieta dla SOR-u, był napisany w Pythonie. Wersję dla zdarzeń masowych przebudowałem w Next.js z bazą danych Supabase.

Przy zdarzeniu masowym kilka zespołów zapisuje pacjentów jednocześnie, a kierownik decyduje, gdzie każdy z nich trafi. Dlatego zmiany przesyłane są przez WebSockety: pacjent dodany przez jeden zespół od razu pojawia się na ekranie kierownika, bez odświeżania.

Aplikacja pokazuje na bieżąco stan połączenia i opóźnienie, bo zespoły w terenie nie mogą zakładać stabilnego zasięgu.

Planowaliśmy licencjonować oprogramowanie dla każdego szpitala osobno: darmowa wersja z ograniczonymi funkcjami, licencja roczna i licencja jednorazowa, a w każdej integracja z tabletami, wsparcie techniczne i szkolenie ratowników.

Szpitale i powiaty kupują w ramach publicznych programów cyfryzacji, więc sprawdziliśmy, z jakich programów można by to sfinansować. Rozważaliśmy też sprzedaż przez firmy dostarczające oprogramowanie szpitalom, a nie tylko bezpośrednio.

1. miejsce (5000 zł) na Demo Day TeenCrunch 13 czerwca 2025, przyznane przez jury spośród zespołów akceleratora. mTriage uzyskał też wsparcie medialne Rzeczpospolitej, która opisała wyniki.

Działające oprogramowanie przetestowane z zespołami ratowników. Nasz doradca, ratownik medyczny, zaprezentował je na jednym z największych szkoleń dla ratowników medycznych w Polsce.

Ratownik, który testował aplikację, powiedział: „To jest dosłownie to, co chciałem mieć”.

Najcenniejszym krokiem było porzucenie pierwszego pomysłu. Spotkania z ludźmi, którzy odpowiadają za ratownictwo w naszym powiecie, pokazały nam problem, który naprawdę chcieli rozwiązać.

W lipcu 2025 zamroziliśmy mTriage, a później go zarchiwizowaliśmy, bo skupiałem się na Codaro. Kolejne zaplanowane kroki to była rejestracja spółki, certyfikacja aplikacji jako wyrobu medycznego klasy I zgodnie z MDR, testy terenowe i integracja z tabletami zespołów ratownictwa.